„— To już nieco mniej głupie! — odburknął po chwili milczenia i przyjrzeniu się swemu pupilowi. — Jest to wszakże jedynie niczym nieuzasadnione przypuszczenie. Species, non autem corpusl ,
— Ba! Żebym to ja był synem kogoś takiego, co ma dziesięć tysięcy renty! — powtórzył Pitou, który zdołał stwierdzić, że jego odpowiedź zrobiła pewne wrażenie na profesorze.
— Cóż z tego, kiedy nim nie jesteś! Natomiast jesteś nieukiem jak ów prostak, o którym powiada Juvenalis. Bezbożny to, co prawda, cytat, ale słuszny! — dodał proboszcz czyniąc znak krzyża. — Arcadius iuvenis! Gotów jestem się założyć, że ty nawet nie wiesz, co to znaczy arcadius...
— A właśnie, że wiem mieszkaniec Arkadii! — odrzekł dumny z siebie Pitou.
— I co dalej
— Co ma być dalej
— Arkadia była krajem osłów i zarówno u ludów starożytnych, jak i u nas, asinus znaczy tyleż co stultus.
— Miałem co innego na myśli — powiedział Pitou — zwłaszcza że nigdy bym nie przypuszczał, aby człowiek obdarzony tak statecznym umysłem, jak mój profesor, zechciał się zniżyć aż do satyry.
Ksiądz Fortier przyjrzał mu się po raz drugi z nie mniejsząuwagą niż za pierwszym razem.
— Tam do licha! — burknął nieco już udobruchany pochlebstwem swego wychowanka. — Chwilami można by sądzić, że ten bęcwał nie jest taki głupi, na jakiego wygląda.“(6)