„— W częstochowskim domu matki, w tej piwnicy, miałem podobno gości, nieprawdaż Sam pan mówił, że w postaci porozrzucanych rzeczy pozostawili tam swoją wizytówkę... Czy ja wiem, może matka miała jeszcze jakie inne papiery lub fotografie, na które nie zwróciłem uwagi... — Leon popatrzył na karafkę z nalewką.
— Ja się też napiję — rzekł tedy Grossenberg i wziął ją za szyjkę.
— Czy znaleźli coś, czy nie... nie mam pojęcia. Ale dali mi coś odczuć... i ja to odczułem.
— Mianowicie, co
— Dali mi do zrozumienia, że wiedzą o tej karteczce... O tym pamiętaj, że powinnaś go sprzątnąć... I że wiedzą, że ten karteluszek znalazłem i zabrałem, będąc w Częstochowie... A skąd mogli o tym wiedzieć, skąd, co Tu właśnie jest ta pierwsza kropka, ten listeczek rzęsy...
— Aa!... — wyrwało się mecenasowi.
— Już pan chwyta Owszem... Tylko jej wspomniałem, co mam ot tu, w portfelu. Bo wydawało mi się, że muszę ją uprzedzić... Ja w ogóle czułem, że... że muszę ją uprzedzić. To było zresztą jakieś wzajemne. Myśmy jak gdyby uprzedzali się nawzajem... Ale mimo wszystko wypadki częstochowskie zaszły wkrótce... wkrótce po tym, co Listek... ten okropny listek...
— A czy był i drugi
— Redaktor. Ten redaktor, na którego wciąż czekała.“(3)